Στην κηδεία μιας νεαρής γυναίκας, τέσσερις δυνατοί άντρες προσπάθησαν να σηκώσουν το φέρετρό της, όμως μετά βίας κατάφεραν να το σηκώσουν από το έδαφος. Όταν ο συντετριμμένος σύζυγός της απαίτησε να ανοίξουν αμέσως το φέρετρο, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα αντίκριζαν μέσα.
Από νωρίς το πρωί, κόσμος είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται στο παλιό κοιμητήριο της πόλης.
Γκρίζα σύννεφα είχαν καλύψει τον ουρανό και η υγρασία ήταν έντονη. Συγγενείς και φίλοι της νεαρής Εμιλία κινούνταν αργά ανάμεσα στους τάφους, βυθισμένοι στη θλίψη.
Η Εμιλία ήταν μόλις είκοσι εννέα ετών.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, είχε χάσει τη ζωή της σε τροχαίο δυστύχημα καθώς επέστρεφε στο σπίτι της. Οι γιατροί προσπάθησαν επί ώρες να τη σώσουν, όμως τα τραύματά της ήταν πολύ σοβαρά.
Οι γονείς της στέκονταν δίπλα στο κλειστό φέρετρο. Ο σύζυγός της, ο Ντάνιελ, βρισκόταν λίγο πιο πέρα.
Δεν μιλούσε σχεδόν καθόλου. Απλώς κοιτούσε επίμονα το φέρετρο.
Η τελετή διήρκεσε περίπου μία ώρα.
Όταν η αποχαιρετιστήρια τελετή ολοκληρώθηκε, ο ιερέας είπε τα τελευταία λόγια της προσευχής. Ήρθε η στιγμή να μεταφέρουν το φέρετρο στον τάφο.
Τέσσερις εργαζόμενοι του γραφείου τελετών πλησίασαν και έπιασαν τις λαβές.
Ο ένας άντρας έγνεψε σύντομα στους υπόλοιπους.
«Σηκώστε το.»
Και οι τέσσερις έσφιξαν τα χέρια τους και προσπάθησαν να σηκώσουν το φέρετρο.
Όμως μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η έκπληξη ζωγραφίστηκε στα πρόσωπά τους.
Κατάφεραν να το σηκώσουν μόνο λίγα εκατοστά.
Οι άντρες κοιτάχτηκαν μεταξύ τους απορημένοι.
«Τι συμβαίνει;»
«Δεν ξέρω.»
Προσπάθησαν ξανά.
Αυτή τη φορά κατάφεραν να σηκώσουν το φέρετρο περίπου μέχρι το ύψος των γονάτων τους.
Οι μύες στα χέρια τους είχαν τεντωθεί από την προσπάθεια.
«Είναι πολύ βαρύ.»
«Αυτό δεν γίνεται.»
«Προσεκτικά…»
Ύστερα από λίγα δευτερόλεπτα, αναγκάστηκαν να το αφήσουν ξανά κάτω.
Ψίθυροι άρχισαν να ακούγονται ανάμεσα στους παρευρισκόμενους.
Οι άνθρωποι κοιτάζονταν μεταξύ τους, χωρίς να καταλαβαίνουν τι συνέβαινε.
Ένας από τους εργαζόμενους σκούπισε τον ιδρώτα από το μέτωπό του.
«Πόσο ζύγιζε;»
«Περίπου εξήντα κιλά», απάντησε ένας συγγενής.
Ο άντρας συνοφρυώθηκε.
«Τότε δεν καταλαβαίνω τίποτα.»
Ο Ντάνιελ έκανε ένα βήμα μπροστά.
«Τι εννοείτε;»
«Το φέρετρο είναι υπερβολικά βαρύ.»
«Υπερβολικά βαρύ για τι;»
«Για μια γυναίκα που ζύγιζε εξήντα κιλά.»
Ο Ντάνιελ άρχισε να ανησυχεί.
«Τι θέλετε να πείτε; Δεν είστε αρκετά δυνατοί; Η γυναίκα μου ζύγιζε μόλις εξήντα κιλά.»
«Δεν είναι αυτό το πρόβλημα, κύριε.»
«Τότε ποιο είναι;»
Ο εργαζόμενος δεν απάντησε. Έδειχνε εξίσου μπερδεμένος με όλους τους υπόλοιπους.
Ένα λεπτό αργότερα, οι τέσσερις άντρες αποφάσισαν να προσπαθήσουν ξανά.
Πήραν καλύτερη θέση, έσφιξαν τα χέρια τους και συγκέντρωσαν όλη τους τη δύναμη.
Με τεράστια προσπάθεια κατάφεραν τελικά να σηκώσουν το φέρετρο από το έδαφος.
Τα πρόσωπά τους είχαν κοκκινίσει από την ένταση.
Άρχισαν αργά να προχωρούν προς τον τάφο.
Έμεναν μόνο λίγα μέτρα.
Ξαφνικά, ένας από τους άντρες παραπάτησε.
Το φέρετρο έγειρε απότομα.
Οι υπόλοιποι προσπάθησαν να το συγκρατήσουν, όμως το βάρος ήταν υπερβολικό.
Ένας δυνατός κρότος ακούστηκε σε ολόκληρο το κοιμητήριο καθώς το φέρετρο έπεσε βαριά στο έδαφος.
Ένα κύμα τρόμου πέρασε από το πλήθος.
Ένας από τους εργαζόμενους έμεινε ακίνητος, λαχανιασμένος, κοιτάζοντας το φέρετρο σαν να το έβλεπε για πρώτη φορά.
«Αυτό είναι αδύνατον…»
«Τι είναι αδύνατον;»
«Ζυγίζει πολύ περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε.»
Μόλις άκουσε αυτά τα λόγια, ο Ντάνιελ σώπασε.
Για μερικά δευτερόλεπτα κοίταζε ακίνητος το φέρετρο.
Κάτι στο βλέμμα του άλλαξε.
Ξαφνικά έκανε ένα βήμα μπροστά.
«Ανοίξτε το φέρετρο. Τώρα.»
Όλοι πάγωσαν.
«Τι;»
«Ανοίξτε το αμέσως!»
«Κύριε, αυτό δεν επιτρέπεται…»
«Ανοίξτε το!»
Οι εργαζόμενοι κοίταξαν ο ένας τον άλλον.
Τελικά, άρχισαν προσεκτικά να αφαιρούν τα κουμπώματα.
Σήκωσαν αργά το καπάκι.
Απόλυτη σιωπή απλώθηκε στο κοιμητήριο.
Όταν το καπάκι άνοιξε εντελώς, αρκετοί άνθρωποι έκαναν αμέσως ένα βήμα πίσω.
Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε.
Κάτω από το σώμα της Εμιλία υπήρχε ένα κρυφό διαμέρισμα.
Ήταν κατασκευασμένο τόσο προσεκτικά, ώστε από την εξωτερική πλευρά του φερέτρου ήταν σχεδόν αδύνατο να το αντιληφθεί κανείς.
Και μέσα σε αυτό βρισκόταν ένας άντρας.
Το σώμα του ήταν τυλιγμένο σφιχτά με μαύρο πλαστικό.
Μια έντονη χημική μυρωδιά γέμισε αμέσως τον αέρα.
Για αρκετά δευτερόλεπτα, κανείς δεν μπορούσε να μιλήσει.
Ένας από τους εργαζόμενους ήταν ο πρώτος που βρήκε τη φωνή του.
«Θεέ μου…»
Η φωνή του έτρεμε.
«Υπάρχει κι άλλο πτώμα μέσα.»
Ένα τρομαγμένο μουρμουρητό απλώθηκε ανάμεσα στους παρευρισκόμενους.
Μερικοί άρχισαν να απομακρύνονται από το φέρετρο.
Κάποιος άρχισε να κλαίει.
Κάποιος άλλος έβγαλε το κινητό του.
Ένας συγγενής ψιθύρισε:
«Πώς είναι δυνατόν να συνέβη αυτό;»
Οι εργαζόμενοι του γραφείου τελετών ήταν εξίσου σοκαρισμένοι.
«Παραλάβαμε το φέρετρο ήδη κλειστό.»
«Ήταν σφραγισμένο.»
«Όλα τα έγγραφα ήταν κανονικά.»
«Δεν γνωρίζαμε τίποτα.»
Ο Ντάνιελ γονάτισε αργά δίπλα στο φέρετρο.
Κοίταξε το σώμα της γυναίκας του και ύστερα το φρικτό εύρημα από κάτω.
Το πρόσωπό του είχε γίνει κατάλευκο.
«Ποιος θα μπορούσε να το έχει κάνει αυτό;»
Κανείς δεν γνώριζε την απάντηση.
Μέσα σε λίγα λεπτά, η αστυνομία έφτασε στο κοιμητήριο.
Η περιοχή αποκλείστηκε αμέσως και η κηδεία διακόπηκε.
Οι ερευνητές άρχισαν να εξετάζουν τα έγγραφα, να ανακρίνουν τους υπαλλήλους του γραφείου τελετών και να ακολουθούν τη διαδρομή από την οποία είχε μεταφερθεί το φέρετρο.
Μερικές ημέρες αργότερα, αποκαλύφθηκε κάτι ακόμη πιο συγκλονιστικό.
Ο άγνωστος άντρας ήταν πρώην λογιστής μιας μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας.
Είχε εξαφανιστεί χωρίς κανένα ίχνος αρκετές ημέρες νωρίτερα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, ετοιμαζόταν να παραδώσει στις αρχές έγγραφα που αφορούσαν μια μεγάλης κλίμακας οικονομική απάτη μέσα στην εταιρεία.
Μετά από εκείνη τη στιγμή, κανείς δεν τον είχε ξαναδεί.
Η έρευνα αποκάλυψε σύντομα ότι το φέρετρο είχε μεταφερθεί μέσω μιας εταιρείας-βιτρίνας, η οποία είχε καταχωρηθεί με πλαστά έγγραφα.
Οι εγκληματίες είχαν εκμεταλλευτεί την τραγωδία της Εμιλία.
Ενώ οι συγγενείς της προσπαθούσαν να οργανώσουν την κηδεία και να αντιμετωπίσουν την απώλειά τους, κάποιος είχε αποφασίσει να χρησιμοποιήσει την ταφή της για να κρύψει το σώμα ενός άντρα που θα μπορούσε να αποτελέσει βασικό μάρτυρα σε μια μεγάλη υπόθεση.
Οι εγκληματίες πίστευαν ότι κανείς δεν θα άνοιγε ένα σφραγισμένο φέρετρο πριν από την ταφή.
Πίστευαν πως ο τάφος θα έκρυβε για πάντα όλα τα στοιχεία.
Όμως το ασυνήθιστο βάρος του φερέτρου άλλαξε τα πάντα.
